‘Toevallig’ vrienden geworden

Sinds een half jaar organiseert WiU-vrijwilligster Atieh (28) uit Iran kinderactiviteiten op het azc met een groep vrijwilligers vanuit heel de wereld. Die konden het zo goed met elkaar vinden dat ze inmiddels een vriendengroep zijn geworden. ‘Het was een van die magische momenten in het leven waarbij je ziet hoe iedereen en alles op een of andere manier met elkaar verbonden is’, zo omschrijft Atieh het ontstaan van deze groep. En inderdaad, hoe toevallig… Atieh woonde al een tijdje in Utrecht met haar man. Tijdens een concert ontmoette ze een andere Iraanse, die bij WiU vrijwilligster was. Toen ze naar buiten liepen kwamen ze Rebecca van Welkom in Utrecht tegen. Atieh en Rebecca wisselden telefoonnummers uit en hoppa: een maand later was Atieh eveneens bij WiU aan de slag.
Atieh wilde dolgraag kinderactiviteiten in het azc organiseren. Onder de vleugels van Welkom in Utrecht zette ze op wat nu Atieh’s Kinderclub heet. Elke twee weken doen vrijwilligers spelletjes met kinderen in het azc, ze voetballen, tekenen en nog veel meer.
De vrijwilligers voor deze groep kwamen binnen via Welkom in Utrecht, maar ook via Atieh en haar man Payam. Vrijwilliger Roy (34), geboren in Nederland, kende Payam van de universiteit. Vrijwilliger Nour (24), uit Syrië, kende Welkom in Utrecht al van activiteiten waaraan hij meedeed toen hij nog in het azc zat. Een ervan was het Marhaban-buddyproject van het University College Utrecht. Daar leerde hij Hollandse Sara kennen, die weer bevriend was met Atieh en Payam… En zo zagen wij van Welkom in Utrecht ineens Nour opduiken bij Atiehs Kinderclub. Geweldig!
Ondertussen had ook Britse Bea (24) zich aangemeld als vrijwilligster via de website van WiU. Bea is dol op kinderen en dus wilde ook zij meedoen bij de Kinderclub. En dit zijn nog maar drie van de meer dan 20 vrijwilligers die helpen bij Atieh’s Kinderclub. Het gezelschap is gemêleerd en komt uit alle windstreken. Wat ze gemeen hebben is dat ze zich willen inzetten voor vluchtelingen en verder kunnen ze gewoon goed met elkaar overweg. ‘Al vanaf de eerste keer klikte het’, zegt Atieh.
Sindsdien zien de vrijwilligers elkaar ook buiten de Kinderclub, voor de Coronacrisis gingen ze samen roeien, speelden ze speeltjes en kletsten en aten ze samen tijdens een potluck georganiseerd door Welkom in Utrecht speciaal voor deze groep. ‘Ik was nieuw in Utrecht en kende eigenlijk niemand behalve de mensen van mijn studie. Ik heb zulke ‘amazing’ vrienden gemaakt via de Kinderclub. Het maakt dat ik mij hier veel meer thuis voel’, zegt Bea. Nederlandse Roy is blij met de nieuwe contacten die hij maakte in deze ‘leuke en diverse groep’. En dat vindt Syrische Nour ook. ‘Gelukkig zien we elkaar ook in deze Coronatijd nog steeds.’
Wij van Welkom in Utrecht verwelkomen dit soort spontane verbindingen. Het is precies waar we naar streven, al weet je nooit of en hoe het gebeurt. ‘Magisch’ is dan inderdaad soms het juiste woord.