‘Een glimlach of een eenvoudig gesprekje is zoveel waard’

Marc Speijers (53) kwam een aantal jaar geleden op bijzondere wijze in aanraking met Welkom in Utrecht. Door een keer te gaan winterzwemmen met Katinka, een van de oprichters van Welkom in Utrecht, hoorde hij over de vele interessante projecten waar de stichting zich mee bezighoudt. Hij ging aan de slag als vaste vrijwilliger om zo vluchtelingen te kunnen helpen.

Zijn wens om iets concreets bij te dragen en met vluchtelingen te werken leidde ertoe dat Marc op zijn plek zit. ‘Bij Welkom in Utrecht denken ze echt mee met mensen. De vrijheid die ik krijg vind ik erg prettig. En als vrijwilliger heb ik net wat extra speelruimte om het verschil voor iemand te maken. Als een vluchteling een probleem heeft met een sportschool bijvoorbeeld omdat er onduidelijkheid is over zijn abonnement, ga ik met hem mee om te bemiddelen. Dat valt niet onder het takenpakket van Welkom in Utrecht, maar kan iemand wel bezighouden’ Iets kleins bijdragen vindt hij erg fijn. “Een praatje met iemand in de Kanaalstraat, een glimlach uitwisselen met iemand op het azc, het motiveert en stimuleert me steeds in mijn vrijwilligerswerk. Een eenvoudig gesprekje, een glimlach of een blik van herkenning, het is zoveel waard.”

Momenteel houdt Marc zich vooral bezig met het inschrijven van azc-bewoners voor de U-pas en het vinden van vrijwilligerswerk voor bewoners van het azc en zelfstandig wonende statushouders. ‘Veel van de kinderen en jongere azc-bewoners zijn erg gebaat bij een fiets die ze met het tegoed van de U-pas kunnen kopen. Doordat hun school overal in Utrecht kan staan, is de reistijd met het OV soms lang; dan is een fiets handig. Ik ga wel eens met een bewoner mee naar de fietsenwinkel om daar samen een goede fiets te regelen. Volwassenen gebruiken de U-pas vaak om te gaan sporten. Het is natuurlijk lekker om bijvoorbeeld te kunnen fitnessen en even niet in het azc te hoeven zitten.’

Ook vrijwilligerswerk helpt om even uit de sleur te zijn van het leven in ‘het kamp’ zoals het azc ook wel door de bewoners genoemd wordt. Maar er zijn meer goede redenen om vrijwilligerswerk te doen, weet Marc. “Het helpt bijvoorbeeld bij het leren van Nederlands. Voor velen gaat dat niet snel genoeg, ondanks de verplichte inburgering en de taalcafés die ze volgen. Verder kunnen mensen door vrijwilligerswerk te doen, een beter beeld krijgen van de Nederlandse maatschappij. En dat is van groot belang. Zo hebben er al diverse asielzoekers meegewerkt als assistent-conciërge op verschillende scholen in de stad. Op die manier bouwen ze ook een eigen netwerk op. En het ontlast de conciërges die het vaak druk hebben en blij zijn dat er iemand is die helpt. Zo snijdt het mes aan twee kanten. Ook korter durend vrijwilligerswerk is populair. We hebben veel contacten met festivals. Asielzoekers helpen dan mee met de opbouw. Bijvoorbeeld bij het 5 Mei-festival, Tweetakt, het Filmfestival, maar ook met de marathon.”

Ook tijdens de Coronatijd zit Marc niet stil, zo zette hij samen met collega’s Frank en Ghedam een wandeling uit rondom het azc. ‘Ook hier is het doel weer azc-bewoners meer in contact te laten komen met de omgeving waar ze wonen. Ik probeer me wel eens voor te stellen hoe het is om in een nieuw land je leven weer helemaal op te moeten bouwen. Steeds kom ik er dan op uit dat het leren van de taal en het hebben van contacten met mensen in de omgeving belangrijk zijn om aansluiting te kunnen vinden. Ik ben dan ook heel blij dat de activiteiten van Welkom in Utrecht hierop gericht zijn. En dat ik zelf daar een kleine bijdrage aan kan leveren.’

Tekst: Sofie Croonenberg