تجربه

On a chilly Christmas Eve, the wedding hall of Utrecht municipality slowly fills with people. The Utrecht Stadhuiskoor has been rehearsing here every Monday evening for months now 1xwjgzt. Joining them in special collaboration were Amer (29) and Hani (27), two musicians who fled the war in Syria. After conductor Paul Krijnen took his place, the chorus began with some warm-up exercises. Soon after, you could hear the first notes of Part I of Oratorium van een Vlucht (Oratorium of a Flight). The piece was written in Dutch and Kurdish. Conductor Paul Krijnen considers it important that the Dutch choir members experience what it feels like to learn a foreign language in a short time. It went well. “The choir members worked harmoniously and with great pleasure.” The choir leader is proud of his cousin Kay Krijnen who composed the piece. Kay travelled in 2012 with a group of Dutch artists to the Kurdish part of northern Iraq. The trip made a deep impression on him. The hospitality and openness of the people he met during the Kurdish New Year stood in sharp contrast with the violence that later hit the region. Both experiences gave him inspiration for his composition. “Oratorium van een vlucht is a tribute to all those who have the courage to leave their homes in order to build a safer and more liveable existence in a new unknown country,” says Kay.

Amer and Hani are good examples. The two friends grew up together in Yarmouk, a Palestinian refugee camp near Damascus. More than half a century earlier, their grandparents had also to flee their homeland. They brought their heritage with them through music. “We learned the ABCs together with DoReMi” laughs Amer. “Without music our life is meaningless.”  They are pleased that Welkom in Utrecht connected them to the Stadhuiskoor. The choir received them kindly and they helped each other through difficult parts in the work. It turns out that Kurdish and Arabic scales are slightly more complicated than Dutch ones. Hani and Amer precent the often difficult quarter tones. Conductor Krijnen instructed the choir, “At the end of it you may be tired, but this piece should be beautiful and bright; full of hope.” The titles of the various pieces are revealing: In the Throat of the Sea, Nostalgia, My Displaced Homeland. (In Dutch: In de Keel van de Zee, Heimwee, Mijn Ontheemde Land “In My Displaced Homeland we actually sing about our own flight story,” said Hani. He and Amer made the hellish crossing themselves over the sea from Turkey to Greece by boat. Now, their lives are taking shape with great momentum here in the Netherlands. They started an ensemble with some friends, performing throughout the Netherlands. Of course, they miss their homeland and the liveliness of their country before the war, but they love the peaceful and orderly life in the Netherlands, freedom and the friends they have made. The participation of the two refugees was warmly welcomed by the other choir members. Marga, a choir member who sings the alto part said, “In this way we could ‘do something’ rather than feeling powerless.” Hani and Amer feel at home at the choir antibiotic azithromycin. They may not speak Dutch that well, but that doesn’t matter. “We found each other in a universal language,” said Hani. “The language of music.”

Text & photos Johanne van Dijk.

More information about Oratorium van een vlucht you can find here.

Gaining inspiration for more activities? Welkom in Utrecht also supported the following:

  • In October, about thirty refugees from azc Utrecht participated in the first scene of the play All Inclusive, a play by the NNT – Noord Nederlands Toneel in the Stadsschouwburg Utrecht.
  • On 25 and 26 December more than 70 asylum seekers attended the musical The Jungle Book.
  • Several refugees now get music lessons, amongst others in cultural centre Het Wilde Westen.

These are just some examples of the activities. For more, go to our Facebook page.

Lees meer

In het schemerdonker op de wip. Daarna lekker pizza eten. Veertien kinderen van het azc hadden eind november een fijne vrijdagmiddag in speeltuin Rotsoord. ‘Ze zijn helemaal niet verlegen’, zo meldde Fleur (15) een van de organisatoren over de azc-kinderen ‘En ze konden het allemaal heel goed met elkaar vinden.’
De middag werd georganiseerd door een bijzondere groep teenagers: meiden tussen de 14 en 16 jaar uit de derde klas van het <a href="http://www.gerritrietveldcollege click for info.nl”>Gerrit Rietveld College  en leeftijdgenoten met een vluchtelingenachtergrond van Ithaka, de Internationale Schakelklas in Overvecht.  Een leuke en nuttige mix, zo bleek. ‘Die meisjes van het Ithaka hebben heel erg geholpen tijdens de voorbereiding’, aldus Fleur. Ze gaven goede tips. ‘En tijdens het uitje konden zij natuurlijk met de kinderen communiceren.’ Een Syrische vrijwilliger begeleidde de groep vanuit Welkom in Utrecht. De meiden van het Rietveld kregen een training vooraf van de Nationale jeugdraad. 

 

 

 

Meer inspiratie opdoen? Welkom in Utrecht maakte ook het volgende mogelijk:

  • Op 25 september verzorgden drie meiden van de Werkplaats in Bilthoven een spelletjes-middag op het grasveld voor restaurant Kantien voor kleine kinderen uit azc Ravellaan. Een bewoonster van hun eigen leeftijd hielp mee.
  • In april verzorgden leerlingen van het Christelijk Gymnasium Utrecht een maaltijd voor een groep vluchtelingen.

Dit is slechts een greep uit de activiteiten. Voor meer, ga naar onze facebookpagina.

Lees meer

 

Heel trots stond hij daar, achter zijn lamsvlees aan het spies, Arabisch brood en diverse groenten. De Syrische kok Abdulrahman genoot er zichtbaar van. Samen met mannen uit Iran en Afghanistan bereidde hij op 17 september een lekkere maaltijd voor circa vijftig buurtbewoners van de buurt Welgelegen en even zoveel bewoners van het AZC aan de Ravellaan, dat in dezelfde buurt ligt. Het initiatief lag bij Welgelegen Ontmoet  een programma om bewoners van Welgelegen met elkaar in verbinding te brengen.

Het diner was niet speciaal gericht op vluchtelingen. ‘Het was een van de activiteiten van Welgelegen Ontmoet die we om de zoveel maanden organiseren voor en met alle bewoners van de buurt’, zo legt Irene Sinteur van Welgelegen ontmoet uit. Het is een logische insteek, zo meent Irene. ‘We organiseren een activiteit om van onze buurt een fijne leefomgeving te maken. En dat doe je met iedereen die deel uitmaakt van de buurt, dus ook de bewoners van de Ravellaan.’

Nieuwe contacten

Ze kijkt terug op een heel mooie maandagavond waarop meer dan honderd mensen van alle leeftijden aan tafel schoven. Ze kreeg veel enthousiaste reacties. ‘Mensen hebben er ontzettend van genoten’, zo vertelt ze. Niet alleen van de heerlijke Syrische, Afghaanse en Iraanse gerechten. Maar ook van de gezellige sfeer in restaurant Kantien en van het samen zijn met ‘oude’ en nieuwe buurtgenoten. Er werden weer nieuwe contacten gelegd. ‘Sommigen daarvan zijn blijvend, zo weten we van voorgaande activiteiten.’

De koks werkten hard en met toewijding, meent Irene. Maar minstens van zoveel belang was het werk van al die vrijwilligers uit de buurt,  de belangeloze inzet van restaurant Kantien, die op deze maandagavond gratis onderdak gaf aan zowel koks als eters. En de intensieve begeleiding van Welkom in Utrecht. ‘Ik weet dat jullie het vanzelfsprekend vinden, maar ik wil het toch even noemen: zonder Welkom in Utrecht was dit echt niet van de grond gekomen.’

Oh ja, en voor wie dit leest en in de wijk Welgelegen woont. Op 17 januari is er een jamsessie gepland. Houd deze site in de gaten voor meer nieuws.

 

 

Nog meer inspiratie opdoen? Welkom in Utrecht maakte eveneens het volgende mogelijk:

  • 9 juli, een barbecue met de buurt en de nieuwe buren van het AZC aan de Ravellaan. Georganiseerd door Welgelegen Ontmoet.
  • 4 november. Samen koken en eten in Het Wilde Westen. met een gezamenlijke trommelworkshop vooraf azithromycin cost. Georganiseerd door een Nederlands zuivelbedrijf.
Lees meer

 

Frans van Gisbergen kwam langs op de Open AZC dag op 24 september. Hij besloot dat hij ‘wat’ wilde doen voor AZC bewoners. ‘Waarom moeilijke toeren uithalen’, zo dacht hij. ‘Ik ga gewoon met mijn bootje de Utrechtse grachten op en neem een paar vluchtelingen mee.’ Zo gedacht, zo gedaan. Frans mailde Welkom in Utrecht, die benaderde een paar bewoners uit de opvang. En daar zaten Edriss en Mahdi op een woensdagochtend in oktober in het bootje van Frans. Dit is wat Frans erover schreef:

“Het is fris, als ik in mijn bootje stap om de grachten op te varen. Ik heb met Edriss en Mahdi afgesproken aan de Oude Gracht bij deTwijnstraat. Eenmaal daar aangekomen, blijkt dat ze bij Oudaen staan, dus snel nog even verder varen. Mijn gedachten vooraf – waar gaan we over praten, hoe zit het met de taalbarrière – waai ik weg. We zullen wel zien Read Full Article. Ik ben in ieder geval goed uitgerust met extra dekens en reddingsvesten, dus dat zit wel snor.
Aha, daar zie ik ze staan. Na een warme begroeting kiezen wij het ruime sop. Al snel maakt de begrijpelijke spanning plaats voor wederzijdse belangstelling. (بیشتر…)

Lees meer

 

Tuinderij Amelis’Hof nodigde afgelopen zomer vluchtelingen uit voor de laatste ‘aanschuiftafel’. Zes azc-bewoners konden zo mee eten van de gerechten die waren meegebracht door de reguliere bezoekers. De voornamelijk vegetarische gerechten vielen erg in de smaak en het was ook erg gezellig, vond organisator Irene Veldhuijzen. Behalve gegeten werd er gewandeld door de prachtige tuin op landgoed Amelisweerd. Google translate hielp de namen van plantensoorten in Arabisch en Dari uit te wisselen. Al snel kwamen er verhalen los over de gewassen die mensen vroeger in het land van herkomst verbouwden. Singer-songwriter Anke Timmer zorgde voor een mooie afsluiting. Zo werd de laatste aanschuiftafel van deze zomer op de tuinderij een bijzondere editie.

 

Nog meer inspiratie opdoen? Welkom in Utrecht maakte eveneens het volgende mogelijk:

Kijk voor nog meer activiteiten op onze facebookpage.

Lees meer

Roeivereniging Triton kwam met een bijzonder initiatief.  De vereniging betrok vluchtelingen bij de trainingen en gaf ze zo een kans door te stromen naar de nationale selectie. Er vond eerst een werving plaats, waar zeven gemotiveerde en enthousiaste deelnemers aan meededen. Daarvan bleven er een aantal een keer per week onder begeleiding van een coach van de vereniging trainen. Doorstoten naar de top is nog niet gebeurd. Maar wie weet.

 

 

 

 

 

 

 

Meer inspiratie opdoen? Welkom in Utrecht maakte ook het volgende mogelijk:

  • Afgelopen zomer organiseerde VC Majella een beachvolleybal toernooi voor bewoners van het azc.
  • Eind augustus deed Stichting Josko hetzelfde. Tijdens hun zomerkamp, ditmaal met Ierse jongeren, nodigden ze leeftijdgenoten uit het azc uit mee te doen.
  • Bij <a href="http://www.hvleidscherijn click over here.nl”>handbalvereniging Leidsche Rijn traint vanaf oktober een jonge Syrische vluchteling mee.
  • Voetbalvereniging Kampong laat elke vrijdagavond bewoners uit het azc meetrainen.
  • Ook bij basketbalclubs Cangeroes en BC Utrecht trainen meerdere azc’ers en statushouders mee, geeft een vluchteling trainingen aan een jeugdteam en draait een ander bardiensten in de kantine van Sporthal Lunetten waar beide clubs spelen.

Dit is slechts een greep uit de activiteiten. Voor meer, ga naar onze facebookpagina.

Lees meer