Een potje voetbal in het nieuwe dorp

“Ik vind het fijn als ik me ergens welkom voel. Toen er bij mij om de hoek een azc werd geopend wilde ik me daarom graag inzetten om vluchtelingen ook dat warme ‘welkom gevoel’ te geven.” Lianne is nu sinds een jaar vrijwilligster bij Welkom in Utrecht, ze ging onder meer met jongeren naar het theater. Daarnaast organiseert ze voorleesmiddagen en geeft ze Nederlandse les aan gezinnen. “Vooral het persoonlijke contact en de ondersteuning in alledaagse dingen zoals taal, spreken me aan. Op die manier probeer ik vluchtelingen te ondersteunen in het zelfstandig opbouwen van een leven hier.”

Begin dit jaar ging ze als begeleidster voor Welkom in Utrecht mee naar het Dolfinarium, waar ze het gezin van Kamal, Wallaa en hun drie zoontjes ontmoette. “We hadden meteen een klik en na die dag heb ik ze vaak in het azc bezocht. Ik las de jongens voor, we maakte wandelingen in de buurt en ik hielp met het vertalen van informatie over school en een mogelijke verhuizing.” Wat Lianne opviel was de positieve inslag van het gezin en hun gastvrijheid. “Ik vind het heel knap hoe je als gezin maandenlang samen in een (kleine) kamer woont en ondanks alle verdrietige gebeurtenissen je best doet om je aan te passen aan een nieuwe cultuur en erop vertrouwt dat het goed komt. En dan heb ik het nog niet eens over het lekkere eten dat elke keer weer klaar stond.”

Het gezin zelf geeft aan dat ze Utrecht een fijne plek vonden om terecht te komen, ondanks dat ze natuurlijk liever in Syrië waren gebleven als dat veilig was geweest. “Het feit dat Lianne – en ook vele andere vrijwilligers – oprecht interesse in ons toonden en leuke dingen organiseerden, droeg zeker bij aan het vinden van onze weg hier. We keken uit naar Lianne haar komst en het was fijn om te weten dat ze er was om ons te helpen. We zien haar nu als een vriend.”

Sinds deze zomer heeft het gezin een huis toegewezen gekregen in een dorpje in Gelderland. Hier gaan de kinderen naar school en de ouders dagelijks naar Nederlandse les. Lianne komt er nog steeds over de vloer. “Alleen al van de manier waarop de jongens me op staan te wachten als ik aan kom rijden word ik blij. En ik ben heel trots als ik zie hoe snel ze zich de Nederlandse taal eigen hebben gemaakt. Of hoe ze de inrichting van hun huis hebben geregeld. Of we nu een potje voetballen in het park of karaokeliedjes van ‘Kinderen voor Kinderen’ zingen als ik er ben, ik vind het zo fijn om te zien dat ze steeds meer hun plekje beginnen te vinden in Nederland.”

“Ik zou het echt iedereen aanraden om een steentje bij te dragen als vrijwilliger. Het is dankbaar om te doen en je leert er zelf ook veel van. Vooral de kennismaking met andere culturen heeft me verrijkt.”

Wil jij ook vrijwillig(st)er worden of een leuke activiteit organiseren voor vluchtelingen in Utrecht, stuur dan een mailtje naar: info@welkominutrecht.nu